22 August 2017امروز: سه شنبه ۳۱ اسد ۱۳۹۶

ریشه‌های کرملین، در بافت سیاسی گروه طالبان


 وحید مژده تحلیلگر نزدیک به گروه طالبان در شبکه تلویزیونی «کابل نیوز» گفت: ما برای روشن شدن روابط میان روسیه و طالبان نیاز به نگاهی به گذشته داریم. چرا که این روابط یکشبه بین این دو طرف ایجاد نشده است. زمان، گذشته است تا به این مرحله ارتباط رسیده است. امروز وقتی که برخی ها در پارلمان افغانستان به این ارتباط، اعتراض می کنند، باید توجه کنند که در گذشته چه گذشته است که به این مرحله رسیده اند و حالا روس ها طالبان را به مسکو دعوت می کنند.
وی افزود: قضیه به سال ۲۰۰۱ بر می گردد. زمانیکه نیروهای آمریکایی به افغانستان آمدند و رژیم طالبان سرنگون شد، روس ها احساس امنیت کردند، احساس کردند که آنها دشمنی را که دشمنانشان را پناه داده بودند از سرحدات آسیای میانه دورکرده اند و دیگر خطری متوجه آسیای میانه نیست. آنها انتظار این را داشتند که در افغانستان وضعیت خوب می شود، آمریکایی ها در اینجا آمدند و کشورهای غربی به افغانستان کمک می کنند. روس ها خودشان به فکر جان خودشان هم بودند به این دلیل که آنها درگیر مشکلات داخلی خود بودند، فکر می کردند که آمریکایی ها بالاخره از افغانستان کشوری خواهند ساخت که در آنجا گروه های افراطی مذهبی مجال سربلند کردن نداشته باشند. نه از نگاه نظامی، بلکه از این نگاه که مردم دیگر این اجازه را ندهند، همچنین گمان می کردند وضع اقتصادی مردم خوب می شود و دیگر به سمت گروه های افراطی تمایل نخواهند داشت. در این کشور یک حکومت مردم سالار بوجود می آید، اینطور مسایل بود که گمان می کردند که انجام می شود. اما بتدریج متوجه شدند که اینگونه نیست و معادله برعکس شد.
مژده، در خصوص تایخچه ارتباط روس ها با افغان ها بیان داشت: روس ها فکر می کردند که دوستانشان در افغانستان یعنی جبهه شمال که در گذشته به آنها علیه طالبان کمک بسیاری کرده بودند، برنده میدان خواهند بود چراکه آنها هستند که در قدرت افغانستان حضور دارند. دست بالا دارند، در حکومت حضور دارند، در بن بیشترین چوکی ها را به دست آوردند و همچنان متحدان آنها مانند جنرال دوستم، خلیلی و… همه باهم هستند. کرزی کسی است که فعلا حزبی قوی در کنار وی نیست. بنابراین این فرد رفتنی است. در سال ۲۰۰۴ انتخابات در افغانستان صورت گرفت. قانونی در برابر کرزی کاندید بود. همه می دانیم که در این انتخابات تقلب صورت گرفت، روس ها هم این را می دانستند. در نتیجه تقلب گمان ها بر این می رفت که قانونی اعتراض می کند و می گوید که ما این انتخابات را قبول نداریم. اما قانونی اعتراضی نکرد و از نظر روس ها عدم اعتراض به این معنا بود که جبهه شمال یا دوستان نزدیک روس ها به مقام دوم در حکومت افغانستان راضی هستند. اینها فقط راضی به این بودند که فقط در حکومت باشند و به عنوان معاون و مقام پایه دوم دیگر، حضور داشته باشند.
وی، ادامه داد: وقتی که چنین حالتی پیش آمد، روس ها به این نتیجه رسیدند که در افغانستان باید با غیر پشتون ها کار کنند. اما وقتی که این حالت را دیدند که غیر پشتون ها در افغانستان به مقام دوم راضی هستند، به فکر سیاست نیستند و بیشتر به فکر تجارت و به فکر پولدار شدن هستند، تصمیم گرفتند که سیاست خود را تغییر دهند. پس آمدند و با کرزی ارتباطاطی را برقرار کردند. اما در این زمان کرزی با آمریکایی ها بود و آمریکایی ها به کمک وی احتیاج داشتند و شرایط طور دیگری بود. پس کرزی نتوانست به معامله ای درست برسد و روس ها منتظر ماندند.
این آگاه سیاسی، در خصوص تاریخچه آغاز ارتباط روس ها با طالبان گفت: بالاخره تا سال ۲۰۰۶ فرصتی میسر شد تا اینها طالبان را به مسکو دعوت کنند. یعنی آغاز این نشست ها به سال ۲۰۰۶ برمی گردد. در صحبت هایی که در سال ۲۰۰۶ شد، روس ها از طالبان دو مطالبه داشتند، اول اینکه جنگجویانی که از آسیای میانه در کنار آنها هستند، را مهار کنند و اجازه ندهند که برای حیاط خلوت آنها مشکل ایجاد کنند. دوم مساله مواد مخدر بود که در مناطق تحت کنترل طالبان این مواد مخدر بیشتر تولید می شد. طالبان وعده دادند که جنجگویان از سرحدات آسیای میانه عبور نخواهند کرد. اما تا سال ۲۰۰۷ مساله مواد مخدر را نتوانستنند به شکلی که روسها می خواستند عملی کنند. تا سال ۲۰۰۷ این مذاکرات میان روس ها و طالبان وجود داشت اما بعد از آن دیگر ارتباطی نبود. اما روس ها مطمین شدند که طالبان به وعده ای که داده بودند وفادار هستند که به آسیای میانه تعرضی صورت نگرفت.
وی، با بیان اینکه ارتباطاتی در سال ۲۰۰۹ و ۲۰۱۰ و ۲۰۱۱ میان روس ها و طالبان وجود داشت اما هیچگاه این روابط علنی نبود، افزود: در این سال ها طالبان با کشورهایی دیگر مانند ایران، ژاپن، ترکیه، آمریکا، ناروی، آلمان و دیگر کشورها ارتباط داشتند. اما روس ها نگرانی خاصی از این بابت نداشتند. زمانی روس ها نگران وضعیت شدند که دولت افغغانستان در حکومت وحدت ملی اعلام کرد که داعش در افغانستان مرکزهایی را ایجاد کرده است در حالیکه اثری از داعش نبود. اعلام این مساله شک ایجاد کرد.این شک که دولت خود در پی ایجاد داعش است. بعد از آن برخی از اعضای پارلمان افغانستان نیز این اعلان را کردند بعد از آن هم در شمال حرکت هایی دیده شد و آغاز گر آن آمدن افرادی از پاکستان بود و جنگ هایی صورت گرفت. افرادی هم از پارلمان اعلام کردند که دولت افغانستان و کشورهای خارجی در قضیه و حمایت داعش دست دارد. دولت نیز در برابر این اعتراض خاموش ماند و هیچ دفاعی نکرد. پس مهر تایید بر این قضیه گذاشت. روس ها نگران شدند و ارتباطات خود را با طالبان از سر گرفتند.
این آگاه سیاسی، در خصوص دلیل ارتباط روس ها با طالبان بیان داشت: برای روس ها فرصت خوبی است که با مطرح کردن این مسایل در آسیای میانه امکاناتی را به دست بیاورد تا در کشورهای آسیای میانه حضور نظامی خود را تقویت کند. این به نفع روس ها هم است. آن کسانی که فکر می کنند که روس ها به طالبان اسلحه یا پول می دهند، فکر درستی نمی کنند، تابحال چنین چیزی صورت نگرفته است. چنین وعده ای هم داده نشده است. مساله بر سر این است که کنفرانس سه جانبه ای قرار است اواخر این ماه در مسکو دایر شود و چین و پاکستان و روسیه در آن شرکت خواهند داشت. دلیل اینکه روسیه هنوز در این مورد تصمیمی نگرفته است و آن را اعلام نکرده، این است که قرار است اوباما قصر سفید را ترک کند و به جای آن ترامپ بیاید،سیاست این رییس جمهور جدید هنوز در قبال روسیه مشخص نیست. ممکن است ترامپ با روسها بیاید و بر میز مذاکره بنشیند.
مژده، در خصوص نوع ارتباطات طالبان با روسیه گفت: طالبان با کشورهای مختلف رابطه دارند. رابطه آنها با روس هم همینگونه است. و تابحال با روسها فقط اطلاعات مبادله کرده اند. برای کشورهایی مانند چین، روسیه و ایران وضعیت افغانستان بسیار مهم است چرا که منافع ملی آنها نیز به افغانستان گره خورده است پس باید با گروه های مختلف در افغانستان رابطه داشته باشند. بنابراین روابط فقط به معنای دادن پول و اسلحه به طالبان نیست.

بحث و مناظره

کامنت از طریق فیسبوک

کامنت از طریق دیپلماسی افغانی

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

دیپلماسی افغانی در فیسبوک