18 October 2017امروز: چهارشنبه ۲۶ میزان ۱۳۹۶

رئیس جمهورغنی دل پاکستانی‌ها را کفانده است


 یک نشریه پاکستانی  چنین نوشته است :

نویسنده: ریاض احمد چوهدری/ اوریا خیل

!!دکتر غنی را دست کم نگیرید  او یک شخص معمولی نیست

او در حال ساخت چهارراهي اقتصادی آسیا در افغانستان می‌باشد. از یک‌طرف توسط پاکستان در محاصره ناامنی و بی‌ثباتی است و در کابل با این مقوله دست و پنجه نرم می‌کند و از طرف دیگر ایران فشارهای مستقیم و غیرمستقیم بر افغانستان که هنوز هم سر پاي خود نایستاده است وارد می‌کند. روسیه هم دخالت آشکار و نقش ناکامی را که در هنگام دولت داکتر نجیب‌الله در افغانستان بازی کرده بود مكرراً بازی می‌کند.
از همه مهم‌تر جنگ‌سالاران ویرانگر که دیروز افغانستان را با خاک و خون یکسان کرده بودند، هنوز هم از تکرار جنگ مجدد برای دریافت امتیازات بیشتر، رئیس جمهور غنی را تهدید و یا هم از طریق آشوب و اغتشاش‌های مکرر وقت او را ضایع و پلان‌هایش را ناکارا می‌دانند.
مگر باز هم، غنی بدون توپ، تانک و بدون داشتن تأسیسات اتمي، دو همسایه‌اش (ایران و پاکستان) را که چهل سال برای ادامۀ آتش در افغانستان دامن می‌زدند، به زانو در آورده است.
این در حالی‌ست که پاکستان از فرصت‌های اقتصادی صددرصد برخوردار می‌باشد، اما هیچ پلان و برنامۀ اقتصادی ندارد؛ زیرا اقتصاد پاکستان به اقتصاد افغانستان گره خورده است.
بزرگ‌ترین پلان اقتصادی پاکستان این بود که مرزهای خودش را با افغانستان ببندد و تاجران افغان را بیازارد. بارها تاجران ملی و اقتصاددانان پاکستاني برای پاکستان هشدار داده و می‌گفتند: «غني شخص معمولی نیست و با اشرف غني زور اقتصادی نزنیم بهتر است». اما سیاست خارجي پاکستان به قدری پوسیده بود که بارها اشتباهات و ضديت خویش را علیه افغانستان تکرار کرد.
در روزهای نخست کاری از اشرف غنی پرسیدند: سياست خارجي‌ات را از کجا شروع می‌کني؟
غنی نام یکی از کشورهاي همسایۀ شمال افغانستان را به زبان آورد. همه خندیدند، مگر ما تکان سخت خوردیم، چون ما می‌دانستیم غنی چه می‌گوید.
باز هم پاکستان به شرارت خود ادامه داد. اینک ما به افغانستان حق می‌دهیم، چون رئیس جمهور غنی در نخست پاکستان را در آغوش گرفت، در حالی که هند برايش مقدم‌تر از پاکستان بود. اما پاکستان به مانند کودک خردسال در آغوش رئیس جمهور غنی لباس خود را تَر نمود.
غنی به هند دست اقتصادی داد و هندوستان از غنی استقبال بسیار گرمی کرد. باز هم پاکستان دروازه‌های خود را به روي افغانستان بست. بالاخره روزی می‌رسد که غنی با سیاست خاموش خود دروازه‌های اقتصادی تمام کشورها را برای همیشه به روي پاکستان ببندد.
امروز افغانستان به طرف پیشرفت، ترقي و ثروتمندشدن در حركت است و پاکستان به طرف نابودی و انزوا. افغانستان چهارراه اقتصادی آسیا و اروپا مي‌شود و پاکستان به کوچک‌ترین پس‌کوچه‌های کشورهای پس‌رفته مبدل خواهد شد.
هنوز هم پاکستان فرصت توبه در مقابل رئیس جمهور غنی و مردم افغانستان را دارد. در غير این صورت، پاکستان برای همیشه محتاج افغانستان خواهد بود، چون غني افغانستان را به زودترین فرصت به اوج غنامندی می‌رساند؛ غنی‌ای که پاکستان در مقابلش کودکی بیش نیست.
چهار پلان بزرگ که اشرف غنی بالایش کار می‌کند تقریباً جامۀ عمل پوشیده است. پلان‌هایی که سبب می‌شود حتی اروپایی‌ها در خواست پناهندگی را در افغانستان بکنند:
۱٫ پلان اول او، صلح سرتاسری است که تقریباً به آن دست یافته است. این پلان تمام مردم افغانستان را واحد می‌سازد و جنگ در افغانستان را خاتمه می‌دهد.
۲٫ استخراج شفاف معادن زیرزمینی. افغانستان مي‌تواند با استخراج معادن خویش به یکی از ثروتمندترین کشورها در جهان مبدل شود.
۳٫ مهار آب. افغانستان مي‌تواند هر قیمتی بالای آب خود بگذارد. پاکستان و ایران هم ناگزیرند آن قیمت را به افغانستان بپردازند. زیرا راه دیگری وجود ندارد، ایران و پاکستان باید برای ادامۀ حیات خود از آب افغانستان مستفید شوند، چون ارادۀ هر نوع تجاوز نظامی علیه افغانستان را باید از ابر قدرت دنیا، روسیه سابق تجربه کرد.
۴٫ نحوۀ انحصار سرمایه. بیش از ۲۰۵ کشور جهان در افغانستان حضور دارند که شاید ارزش تكه سنگ افغانستان معادل طلا به سایر کشورهای جهان مبدل شود، چون هرسنگ افغانستان قیمت خاص خودش را دارد.
اینک رئيس جمهور غنی تمام مهره‌های مفسد و ناکارا را یا از وظایف سبک‌دوش و یا هم بی‌صلاحیت کرده است و اکثریت امور دولت‌داری را خودش به پیش می‌برد. سران حکومت پاکستان ۱۸ ساعت می‌خوابند و رئیس جمهور غنی ۱۸ ساعت کار می‌کند.
در حال حاضر تعدادی از اتباع افغانستان از کارکردهای غنی راضي نیستند. افراد ناراض هم بسیار زود بیدار خواهند شد، خوب و بد خویش را دانسته و اشرف غنی را درک خواهند کرد.
به تکرار می‌گویم که پاکستان باید سیاست ناکام خود را در برابر افغانستان تغیير دهد. امروز شانس داریم که افغانستان صدای ما را بشنود، چون فردا افغانستان در جایی قرار خواهد داشت که شاید صدای فریادهای پاکستان را به آساني نشنود.
كمك‌های امریکا، بانک جهاني، بریتانیا، عربستان سعودی و چین که بعد از هزار مکر، نیرنگ، ناله و فریاد دولت پاکستان به پاکستان وعده شده بود، امروز از غنی است. اشرف غنی توانست با یک قلم و دو کلمه سياست خود، تمام كمك‌های مذکور را به نفع افغانستان تغيير جهت داده و پاکستان با کشتی بزرگ و همه امکانات در ساحل بیچارگی بماند؛ اما هنوز هم پاکستان غني را نشناخته است.
امروز افغان‌ها قادر هستند که با دستان خالی و اعتبار بین‌المللی رؤیاهای نیاکان‌شان را تحقق بخشند. پروژه‌هايی را آغاز کرده‌اند که ما فکر نمی‌کردیم مردم کشوری مثل افغانستان حتی نام آن پروژه‌ها را بدانند. در حال حاضر ما شاهد احداث آن در افغانستان هستیم.
و حالا در پاکستان، پروژه‌هایی که نیاکان‌مان در پاکستان آغاز کرده بودند، در نتیجۀ زورآزمایی و خيانت به افغانستان، اشرف غنی را واداشت تا پاکستان را به جادۀ قهقرا سوق دهد. در نتيجه، پاکستان بیش از چهارده پروژۀ ملی و حیاتي را به دليل زوال يافتن اقتصاد پاکستان برای همیشه متوقف کرد.
اگر افغانستان به صلح دست يابد، دیگر همسایه‌های بدبین افغانستان به افغانستان نخواهند رسید، چون مردم افغانستان از هیچ کسی کم نیستند. مردم قوی، توانا و با جرأت هستند.

بحث و مناظره

کامنت از طریق فیسبوک

کامنت از طریق دیپلماسی افغانی

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

دیپلماسی افغانی در فیسبوک